مغناطيس كره، محيط مغناطيسي كره زمين است. كره زمين يك اهنرباي بزرگ دو قطبي است.احتمالا علت وجود ميدان مغناطيسي زمين هسته مذاب ان است كه از جنس اهن ونيكل مي باشد.اين ميدان مغناطيسي به دو قطب شمال وجنوب مي پيونددو در طول تاريخ زمين شناسي چند بار معكوس شده است.ميدان مغناطيسيزمين در خط استوا حدود32/0 گوس و در قطبها حدود62/0 گوس است. ويليام گيلبرت در سال 1600 فرض كرد كه زمين يك اهنرباي بزرگ است.توماس گلد در سال1959 نام مغناطيس كره را مطرح كرد.مغناطيس كره به مقدار زيادي در فضا امتداد يافته و تحت تاثير باد خورشيدي (يون ها و الكترون هاي منتشر شده از خورشيد)قرار دارد. مغناطيس كره از 60 تا 37280 مايل(100 تا 60000 كيلومتر)در فضا به سمت خورشيد و 186500 مايل(300000 كيلومتر) دور از خورشيد امتداديافته ودامنه مغناطيسي زمين را تشكيل مي دهد. ايست مغناطيسي مرز بين محدوده اي است كه در يك طرف ان ميدان مغناطيسي كره زمين ودر طرف ديگر ان  ميدان مغناطيسي بقيه منظومه شمسي غالب است.